Wow wat een verrassing
Sean Hayes, de bekende acteur uit Will&Grace, nee?
Hij speelt daarin de rol van Jack McFarland.. ahh die absolute gay in die serie jaaa.
Nou die is uit de kast gekomen, hij schijnt echt gay te zijn!
Heerlijk de lente in mn bol. :)
Wat een vernuftige site kreeg ik in mijn mailbox dit keer! Je kan vliegtuigen volgen van aankomst of vertrek, compleet met foto, hoogte die ze vliegen, bestemming, snelheid en meer.
Check m!
-15 weken jong zijn
Vandaag is mijn zoon -15 weken jong geworden, dat wil zeggen dus dat we nog ongeveer 15 weken tegaan hebben in de zwangerschap, eitje dus… Oh nee die tijd is hij allang voorbij!
Even wat feitjes op een rij over hem.
- Het gehoor is helemaal af, geluiden uit de omgeving worden opgepikt.
- Hij kan voelen, het gevoelszintuig is af.
- Hij is inmiddels 32.5 cm groot en weegt 650 gram, net niet genoeg om mee te doen met de ‘lichtvlieggewicht’ klasse dus maar hij is druk aan het trainen.
- Hij heeft een slaap en waakritme, die het tegenovergestelde is als die van ons.
- Hij slaapt zo’n 16 tot 20 uur per dag om flink te groeien, en te chillen.
- De organen zijn inmiddels goed ontwikkeld.
- Zijn ruggegraatje bestaat uit 150 gewrichten en 1000 banden.
- Hij ademt sinds een week of 2, vruchtwater.
Met zonder jas.
We schijven vandaag 1 maart 2010, het kwik staat boven de 5 graden celcius en we zien hier (Hoofddorp) een blauwe lucht met hier en daar een wolk. Het is nagenoeg windstil en het zonnetje schijnt.
Het is dus weer tijd om te vragen aan de juf of je ’met zonder jas’ naar buiten mag om te spelen! Ik kan mij dat nog zo goed herrineren namelijk, dat ik een standje kreeg van de juf omdat ik vroeg om met zonder jas naar buiten te gaan om te spelen. “Nee het is met jas of zonder jas, het kan niet allebei!”
Het was ongeveer hetzelfde weer, de eerste zonnestralen van het nieuwe jaar, daar gaan waar de lente zachtjes al te ruiken is en de koude winter van je af te schudden letterlijk door je jas uit te gooien met de gedachte “kom maar zon, verwarm mij”.
Ik kon een glimlach niet onderdrukken toen ik zojuist met zonder jas naar buiten ben gelopen om een sigaretje te roken. Uit de wind natuurlijk, want met 5 graden is het anders nog best fris!
IP man
Nee nee dat heeft helemaal niks met computers te maken hoor, dat was inderdaad mijn eerste gedachte ook.
Het is namelijk de naam van een Kung Fu film, waarin de hoofrolspeler deze naam heeft en het heeft onderandere vanuit 12 nominaties de prijs gekregen van ‘beste Hong Kong film’ in 2009.
Het is een verhaal naar een waargebeurd verhaal over Ip-man of vertaald Yip Man, een man die later de meester was van Bruce Lee (nee daar hoef ik geen hyperlink voor te maken nee).
Wat voor mij de kenmerken zijn van een goede ‘vechtfilm’ zijn de settings, het decor dus, dat moet dan ergens in een oosterlijk land zijn vol met orginele accenten. Er moeten natuurlijk oosterse spelers in zitten die natuurlijk een goed potje kunnen vechten, en eigenlijk het belangrijkste, er moet Chinees/Mandarijns/Japans in gesproken worden.
Nou, voeg dat samen en je hebt een heerlijk non hollywood based (dus geen jacky chan shit) film waar je goed van kan genieten, ook als je niet van vechtfilms houdt.
Dat, is dus deze film alles bij elkaar!
Ik heb genoten van de visuele beelden, oud china in de vroege jaren negentig, waarin we oude gebruiken zien, beleefdheid en respect voerde de boventoon in het dagelijkse leven.
Het vechten was echt heel erg goed (voor mij als leek) en daarin werden echt wel de nodige rake klappen uitgedeeld, werkelijk veel ‘auw that must have hurt’ momenten. Maar bovendien, het heeft gewoon een erg goed verhaal ook, iets wat je misschien niet zou verwachten van dit genre. Zoals gezegd de vroege jaren negentig, waarin er kennelijk een oorlog is geweest tussen Japan en China want op een bepaald moment kwamen de bezetters, en ip-man en zijn gezin gevolgd worden, hoe hun overleefden in deze toch harde omstandigheden, waar respect verkozen word, voor de zak rijst voor thuis…
Ik ga deze film zeker nog een keer kijken, ik sluit af met een beeld van Ip-man links en Bruce Lee rechts.
Update op ‘lekker’
Zoals ik eerder al aangaf, de wasmachine is stuk, het hoerending.
De monteur moest al lachen toen hij zag dat het een Bauknecht betrof, want toendertijd, we schrijven 7 jaar geleden, was het nog een merk dat aangeprezen werd maar dit is helaas nu toch anders blijkbaar. De laatste 10 jaar schijnen het monsters te zijn.
Enfin, wat is er mis mee dan, nou de rotor is doorgebrand waardoor de trommel is verzakt en de koolborstels op zijn. Er zouden andere borstels op kunnen maar die zijn dan ook in een week doorgebrand.
Nou naast de trommel wist ik niet dat die shit er in zat, vind je het gek dat hij stuk gaat wie laat er nou een rotor achter in een wasmachine?
Dus, na 7 jaar trouwe dienst kan deze makker op de schroothoop, nieuwe kopen Asko schijnt nu in te zijn?
The lovely bones
“My name is Susie Salmon, like the fish. I was 14 when is was murdered on December 6th 1973.”
Met dat begin van een film zit je ook meteen rechtop, want dit belooft een bijzondere film te gaan worden. Het is het begin van een film die onder je huid kruipt en in je hoofd blijft hangen, ik denk met name als je zelf ouder bent van een dochter.
We zien het verhaal van een opgroeiend meisje in een rustig amerikaans dorpje in de jaren ‘70. Een meisje wat dol is op fotografie en al droomt over een baan als antropoloog, droomt over de eerste kus van die ene meer dan leuke jongen op school. Ze maakt een afspraakje met hem om hem te ontmoeten in het weekend in het winkelcentrum, die afspraak zal ze echter nooit halen.
Wat volgt is een enorm surrealisme van een meisje dat in de tussenwereld leeft, niet in de hemel en niet op aarde. Ze kan het niet verdragen dat haar moordenaar nog vrij rond kan lopen en ze heeft net als haar vader enorm veel verdriet dat ze niet meer onder de levende is.
Enorm medeleven voelde ik in mijn hart voor de ouders, je dochter verliezen en het lichaam niet hebben om te begraven is zo moeilijk lijkt mij, en dan onwetend zijn over de dader die nog in de zelfde straat woont ook!
Ik vond het een hele mooie film over de liefde tussen ouders en hun kind, liefde die sterker is dan de dood.
