Nee nee dat heeft helemaal niks met computers te maken hoor, dat was inderdaad mijn eerste gedachte ook.

Het is namelijk de naam van een Kung Fu film, waarin de hoofrolspeler deze naam heeft en het heeft onderandere vanuit 12 nominaties de prijs gekregen van ‘beste Hong Kong film’ in 2009.
Het is een verhaal naar een waargebeurd verhaal over Ip-man of vertaald Yip Man, een man die later de meester was van Bruce Lee (nee daar hoef ik geen hyperlink voor te maken nee).

Wat voor mij de kenmerken zijn van een goede ‘vechtfilm’ zijn de settings, het decor dus, dat moet dan ergens in een oosterlijk land zijn vol met orginele accenten. Er moeten natuurlijk oosterse spelers in zitten die natuurlijk een goed potje kunnen vechten, en eigenlijk het belangrijkste, er moet Chinees/Mandarijns/Japans in gesproken worden.
Nou, voeg dat samen en je hebt een heerlijk non hollywood based (dus geen jacky chan shit) film waar je goed van kan genieten, ook als je niet van vechtfilms houdt.
Dat, is dus deze film alles bij elkaar!

Ik heb genoten van de visuele beelden, oud china in de vroege jaren negentig, waarin we oude gebruiken zien, beleefdheid en respect voerde de boventoon in het dagelijkse leven.
Het vechten was echt heel erg goed (voor mij als leek) en daarin werden echt wel de nodige rake klappen uitgedeeld, werkelijk veel ‘auw that must have hurt’ momenten. Maar bovendien, het heeft gewoon een erg goed verhaal ook, iets wat je misschien niet zou verwachten van dit genre. Zoals gezegd de vroege jaren negentig, waarin er kennelijk een oorlog is geweest tussen Japan en China want op een bepaald moment kwamen de bezetters, en ip-man en zijn gezin gevolgd worden, hoe hun overleefden in deze toch harde omstandigheden, waar respect verkozen word, voor de zak rijst voor thuis…

Ik ga deze film zeker nog een keer kijken, ik sluit af met een beeld van Ip-man links en Bruce Lee rechts.